1
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Marzec 17, 2026, 16:27:47 »
Wydana z okazji dwudziestej rocznicy premiery GTA III kompilacja, w skład której wchodzą GTA III, Vice City i San Andreas. Tytuły te stawiają nas w roli aspirujących przestępców pnących się po szczeblach kryminalnego półświatka.
Grand Theft Auto: The Trilogy – The Definitive Edition to kompilacja trzech kultowych gier studia Rockstar Games – Grand Theft Auto III, Grand Theft Auto: Vice City i Grand Theft Auto: San Andreas. Tytuły te, oryginalnie wydane na szóstą generację konsol, zrewolucjonizowały serię i odniosły niewyobrażalny sukces. Ich kompilację wydano z okazji dwudziestej rocznicy premiery GTA III.
Fabuła
Wszystkie gry zawarte w trylogii mają miejsce w tym samym uniwersum, tak zwanym Uniwersum 3D, niezależnym od tytułów z Uniwersum HD (GTA IV, GTA V, GTA Online). W każdej z gier wcielamy się w aspirującego kryminalistę, pnącego się po szczeblach przestępczego półświatka.
Akcja GTA 3 ma miejsce w 2001 roku i stawia gracza w roli Claude’a, rabusia szukającego zemsty na byłej dziewczynie, która zostawiła go na śmierć podczas napadu. Vice City rozgrywa się w 1986 roku, a jego głównym bohaterem jest Tommy Vercetti, gangster na usługach mafii poszukujący pieniędzy skradzionych podczas handlu narkotykami. Wydarzenia w San Andreas odbywają się w 1992 roku – wcielamy się podczas nich w Carla Johnsona, chcącego ukrócić rozprowadzanie narkotyków w swoim rodzinnym mieście.
Fabuły tytułów nie są ze sobą bezpośrednio powiązane, lecz czasami możemy w nich spotkać bohaterów znanych z pozostałych gier trylogii.
Mechanika
GTA Trilogy Definitive Edition to kompilacja trzecioosobowych sandboxów, podczas których wykonujemy misje fabularne i poboczne, zarabiamy coraz więcej pieniędzy i szukamy znajdziek. Miasta dostępne dla gracza – Liberty City w GTA 3, tytułowe Vice City w GTA Vice City oraz Los Santos, San Fierro i Las Venturas w GTA San Andreas – są rozległe, pełne niespodzianek i oferują dużo wolności oraz efektownych strzelanin. Po świecie gry przemieszczamy się za pomocą wielu dostępnych pojazdów, najczęściej skradzionych z ulicy.
Oprócz misji fabularnych gry oferują wiele wyzwań nagradzanych przydatnymi przedmiotami lub umiejętnościami pasywnymi. Przykładowo, misje strażaka polegają na gaszeniu pożarów i w zależności od odsłony nagradzają gracza miotaczem ognia lub całkowitą odpornością na ogień. Misje paramedyka polegają na dowożeniu rannych pacjentów do szpitala i nagradzane są zwiększonym zdrowiem lub nieskończonym sprintem.
2
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Marzec 17, 2026, 16:24:46 »
3
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Marzec 17, 2026, 03:04:12 »
Czwarta odsłona bestsellerowej serii gier o bezkompromisowym płatnym zabójcy, działającym na zlecenie tajemniczej Agencji ICA. Kiedy jej członkowie zaczynają być kolejno eliminowani, a sam Agent 47 traci kontakt ze swoim kontaktem, Dianą Burnwood, domyśla się, że w końcu sam stanie się kolejnym celem. Aby ratować skórę, postanawia powstrzymać stojącego za całą sprawą Alexandra Cayne’a i jego terrorystyczne ugrupowanie zwane Koncesją.
Czwarta odsłona niezwykle popularnej serii o bezkompromisowym zabójcy, Agencie 47. Płatni mordercy z agencji ICA, dla której pracuje nasz główny bohater są kolejno eliminowani, gdy Agent 47 traci kontakt z Dianą - swoim zwierzchnikiem, domyśla się, że jest kolejnym celem. Nie przeszkadza mu to jednak wykonywaniu kolejnych misji.
Mechanika i główne założenia serii nie uległy zmianie, Hitman: Blood Money to niezwykle brutalny, krwawy symulator płatnego zabójcy. W tej odsłonie wprowadzono uproszczony wątek ekonomiczny – za zarobione pieniądze dokupujemy nowe śmiercionośne zabawki do naszego arsenału, ulepszamy posiadaną już broń oraz zaopatrujemy się w gadżety ułatwiające przejście misji (np. lepsze wytrychy, kamizelki kuloodporne absorbujące więcej obrażeń, zdalnie detonowane miny itp.). Autorzy postanowili premiować gotówką przejście misji dyskretnie, a zatem musimy dbać o to aby wykonywać zlecenia bez świadków, nie zostać nagranym na kamerach przemysłowych oraz zminimalizować liczbę zabitych cywili. Wszystkie pozostawione na miejscu zbrodni ślady zostaną na pewno zauważone przez dziennikarzy i opisane w gazecie i tym samym wzrośnie nam współczynnik rozgłosu - co jest oczywiście niezbyt pożądane w naszym fachu, gdyż możemy zostać rozpoznani np. przez strażników co może utrudnić przejście misji.
Do dyspozycji gracza oddano kilkadziesiąt rodzajów broni wraz modyfikacjami, choć i tak podstawowym narzędziem naszej pracy będzie garota. Poszczególne misje są nieliniowe, a zatem możemy je przejść na kilka różnych sposobów. W stosunku do poprzednich odsłon poprawieniu uległa także sztuczna inteligencja wrogów – potrafią oni np. po śladach krwi dotrzeć do nieudolnie ukrytego przez nas ciała. Wprowadzono także specjalny system, który informuje gracza, jak duże zainteresowanie i podejrzenia wzbudza w strażnikach. Wachlarz ruchów i działań jakie może wykonywać Agent 47 również uległ powiększeniu, możemy łapać wrogów i używać ich jako żywej tarczy, rozpraszać uwagę strażników poprzez rzucanie monet, a także pozbywać się ciał zabitych przez wrzucanie ich do rozmaitych kontenerów czy pojemników. Gra korzysta z ulepszonego silnika Glacier, który napędzał także poprzednią odsłonę Hitmana. Muzykę ponownie skomponowała wielokrotnie nagradzana formacja Jesper Kyd Productions.
4
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Marzec 17, 2026, 03:02:42 »
Kontynuacja znakomicie przyjętej skradanki studia Io-Interactive z 2000 roku. Fabuła gry rozpoczyna się w sycylijskim klasztorze, gdzie znany z pierwowzoru Agent 47 pragnie zapomnieć o swych uczynkach, oddając się modlitwie oraz pokucie. Niestety, zostaje tam wyśledzony przez rosyjską mafię i zmuszony do powrotu do zawodu.
Stary slogan mówi, że ucieczka przed przeznaczeniem jest niemożliwa. Przekonał się o tym Agent 47, były płatny zabójca, który bardzo chciał zerwać z przeszłością, zaszywając się w sycylijskim klasztorze. Niestety, odnaleziony przez rosyjskiego handlarza broni, groźbą i szantażem został zmuszony do powrotu do zawodu.
Gracz wcielając się w skórę nieszczęsnego zabójcy, ma do wykonania 21 misji w różnych częściach świata (Sycylia, Indie, Japonia, St. Petersburg, Malezja i inne). Każde zadanie łączy się najczęściej będzie z czyimś zgonem, a od gracza zależy, by to nie był jego zgon. Likwidacja „celów” nie jest łatwa, nie są to mało znaczarce plotki, ale grube ryby, prawie zawsze chronione przez potężne mury i uzbrojonych po żeby strażników. Aby wypełnić kontrakt, każdą akcję należy bardzo dokładnie zaplanować. Drobiazgowe rozpoznanie terenu, poznanie zwyczajów, słabych stron nieprzyjaciół, a nawet zaplanowanie drogi ucieczki – oto chleb powszedni szanującego się zabójcy. Pomocna w przeprowadzaniu rekonesansów jest możliwość przełączania się między widokami z perspektywy pierwszej i trzeciej osoby. Takie działania jak pozostanie niewidzialnym do ostatniej chwili, atak z zaskoczenia, a następnie rozpłyniecie się we mgle gwarantują sukces. Hałaśliwe zachowanie to najczęściej gwarancją błyskawicznego zarobienia kulki, a zdrowie głównego bohatera jest wyjątkowo słabe – jeden strzał i koniec zabawy. Na szczęście arsenał, którym gracz dysponuje, jest wyjątkowo bogaty: karabinki snajperskie (idealne do „sprzątania” na odległość), pistolety, strzelby, granaty, kusze, noże, a nawet waciki nasączone chloroformem i linki do duszenia. Uszkodzonych strażników zabójca transportuje w ustronne miejsce, by ich ciała nie zaalarmowały niepożądanych osób i tym samym nie zniszczyły misternie uknutego planu. Grafika i animacja w grze wykorzystuje silnik zwany Glacier, dzięki któremu można przestrzeliwać okna, drzwi i inne „miękkie” przeszkody, oblicza również w czasie rzeczywistym dynamikę upadających ciał i przedmiotów. Ścieżka dźwiękowa została skomponowana przez Jespera Kyda (autora muzyki do takich gier jak „Messiah”, „MDK2” czy „Hitman: Codename 47”) i odgrywana jest przez budapeszteńską orkiestrę symfoniczna. Ze względu na długi czas wykonywania poszczególnych misji, autorzy umożliwili zapisywanie stanu gry w ich trakcie. Gra ze względu na drastyczne sceny przemocy przeznaczona jest dla starszych graczy.
5
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Marzec 17, 2026, 02:59:42 »
Przygotowana przez twórców z duńskiego studia Io-Interactive trzecioosobowa gra akcji z elementami skradanki. Bohaterem Hitmana jest tajemniczy płatny morderca o kryptonimie 47, który po ucieczce z kompleksu badawczego na Ukrainie opuszcza kraj i znajduje zatrudnienie w szeregach tajnej organizacji zwanej Agencją, zajmującej się zlecaniem morderstw wysoko postawionych ludzi.
Hitman to gra z gatunku akcji i przygody, łącząca w sobie elementy strategii i strzelania. Jako zawodowy zabójca, poruszasz się w niesamowicie dokładnie dopracowanym środowisku 3D. Z początku wydaje się, że jak zwykle wykonujesz rozkazy pochodzące od szefów, wielkich bossów podziemia. Historia okazuje się być jednak bardziej zakręconą, gdyż jesteś częścią większego spisku, ocierającego się o badania genetyczne. W czasie swoich przygód i w miarę wykonywania kolejnych zadań, powoli zaczynasz odkrywać kurtynę, która zakrywa twoją przeszłość. Wkrótce dowiadujesz się, że Ty jesteś następnym celem.
Zaawansowany graficznie engine gry pozwala na wytworzenie bardzo szczegółowego i realistycznego otoczenia.
Ponad 80 niezależnie modelowanych postaci.
Nowy tryb sterowania, oddziaływania i manipulowania postaciami i obiektami - także w sferze emocjonalnej.
Zaawansowana inteligencja wroga: przeciwnicy widzą, słyszą, mówią i reagują w zmieniającym się otoczeniu, współdziałając z innymi postaciami.
Ponad 20 realistycznie modelowanych i teksturowanych lokacji.
Przestrzenny dźwięk, interaktywna muzyka.
6
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Marzec 17, 2026, 02:57:22 »
Trzecia część popularnej serii skradankowych gier akcji, w której wcielamy się w postać tajemniczego płatnego zabójcy o kryptonimie Agent 47. Fabuła gry Hitman: Kontrakty zbudowana została na zasadzie retrospekcji i rozpoczyna się w paryskim hotelu, gdzie trafia nasz protagonista postrzelony w brzuch podczas jednej z misji. Poważnie ranny bohater doznaje różnych wizji, w których przypominają mu się wykonywane niegdyś zlecenia.
Po uratowaniu swego przyjaciela Ojca Vittorio („Hitman 2: Silent Assassin”) i powrocie do klasztoru na Sycylii, Agent 47 długo nie zagrzał tam miejsca. Pewnego dnia po prostu zniknął i odtąd słuch po nim zaginął. Czyżby wrócił do zawodu? Gracz może się tego domyśleć, odnajdując 47 w podrzędnym paryskim hoteliku, ze świeżą rana postrzałową w ciele. Ubytek krwi, ból i zmęczenie spowodowały częściową utratę świadomości, mózg rannego zaczął generować różne obrazy, miejsca, w których był, postacie, które zabił itd.
W ta halucynogenna atmosferę wplątany zostaje gracz i jego zadaniem jest wziąć udział w 12 misjach, o których ranny agent przypomniał sobie leżąc w malignie. „Hitman 3: Contracts” to trzecia już odsłona przygód zawodowego zabójcy, pracującego dla tajemniczej agencji. Tak jak w poprzednich częściach, gracz wykonuje zlecenia w różnych częściach świata, polegające głównie na eliminacji niebezpiecznych przestępców. Do odwiedzenia są: rumuńska rzeźnia, rotterdamskie doki, syberyjski port lodzi podwodnych, angielski dwór, budapeszteński hotel, restauracja w Hong-Kongu oraz inne, równie egzotyczne miejsca. Główny, zakontraktowany cel jest najczęściej silnie chroniony przez ochroniarzy i technikę, dlatego ważne jest wcześniejsze zaplanowanie własnych poczynań. Na mapie taktycznej gracz dokładnie zapoznaje się z ukształtowaniem terenu, rozmieszczeniem budynków, pomieszczeń i sprzętów. Należy zaplanować nie tylko drogę dotarcia do celu, ale także ucieczki. Jako ze przeciwników jest wielu, największe szanse na wykonanie zadania są wtedy, gdy większą część drogi 47 pokonuje niezauważony. Zakradanie się za plecy przeciwnika, atak z zaskoczenia, nagle pojawianie się i znikanie – to druga natura zawodowego zabójcy. Istotnym jest fakt, ze nie każdy napotkany człowiek to wróg, niektórzy są pomocni lub wręcz konieczni (za sprawa informacji od nich uzyskanych) do ukończenia misji. Tych, z którymi nie warto się patyczkować, można likwidować za pomocą różnorodnego, czasami bardzo przemyślnego arsenału. Do wyboru są: pistolety, karabiny maszynowe i snajperskie, UZI z tłumikiem, mini działko, paralizator, obrzyn, a także niezawodna linka do duszenia. Można również wykorzystać w walce elementy otoczenia: haki rzeźnickie, kije bilardowe, poduszki, łopaty, miecze itd. Warto zaznaczyć, ze nawet nieuzbrojony Agent 47 jest samodzielna maszyna do zabijania, nieobce mu są umiejętności duszenia czy topienia przeciwnika. Jako ze jest kilka dróg i sposobów wykonania misji, w zależności od sposobu ich zaliczenia gracz zostaje oceniany i sklasyfikowany w rankingu zabójców. Gra korzysta ze zmodyfikowanego silnika graficznego „Glacier”, dzięki czemu jest czterokrotnie szybsza niż „Hitman 2: Silent Assassin”. Przyciągają wzrok efekty graficzne: zmienna pogoda, ślady pocisków na ścianach, zniszczenia po eksplozjach, efektownie tryskająca krew itp. W zależności od upodobań gracz może przełączać się miedzy widokami z perspektywy pierwszej lub trzeciej osoby. Autorem ścieżki dźwiękowej jest (podobnie jak w poprzednich częściach gry) Jesper Kyd, a muzyka została zapisana w systemie Dolby Pro Logic 2. Gra ze względu na brutalne sceny przemocy przeznaczona jest dla starszych graczy.
7
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Marzec 17, 2026, 02:54:55 »
Kultowa strategia ekonomiczna stworzona przez studio Impressions Games i wydana przez firmę Sierra Entertainment. Faraon rozgrywa się w dolinie Nilu na przestrzeni kilkunastu stuleci p.n.e. – od epoki wielkich piramid, po czasy Nowego Państwa. Jako faraon, władca Egiptu, gracz musi przekształcić lokalne wioski w potężne metropolie oraz zaspokajać potrzeby swoich poddanych, a także wynieść swój naród ponad inne.
Faraon to strategia ekonomiczna typu city builder opracowana przez specjalizujące się w tym gatunku studio Impressions Games. Wydaniem zajęła się natomiast Sierra.
Fabuła
W Faraonie gracz wciela się w rolę zarządcy niewielkiej osady, który realizuje zadania zlecone mu przez tytułowego władcę Egiptu. Wraz z wykonywaniem kolejnych zadań, pnie się on po szczeblach hierarchii, by w końcu samemu stać się władcą imperium.
Gra toczy się w czasach 3500-1279 p.n.e., czyli na przestrzeni pięciu okresów funkcjonowania starożytnego Egiptu: Genezy, Archaicznego, Starego, Średniego i Nowego Państwa. Przygotowana na potrzeby produkcji kampania jest częściowo nieliniowa i czasem pozwala nam zadecydować nad jakim miastem obejmuje się władzę. Opiera się to na zasadzie skrajności – jedna z dostępnych opcji skupia się na rozbudowie bezpiecznej osady żyjącej w dobrobycie, a druga kładzie nacisk na aspekt militarny.
Mechanika
Faraon to typowy przedstawiciel gatunku city builder z widokiem w rzucie izometrycznym. Zadaniem gracza jest rozbudowa własnego miasta, w taki sposób by jednocześnie dbać o zadowolenie mieszkańców, zachować stabilność finansową, bronić się przed wrogami i realizować prośby otrzymywane od innych miast lub samego faraona.
Trzonem każdego miasta jest trakt, z którego pomocą do miasta docierają nowi osadnicy oraz lądowi handlarze. Bez drogowego połączenia z nim, nie ma możliwości by do osady wprowadzili się ludzie i całość zaczęła funkcjonować.
Funkcjonowanie części miast uzależnione jest także od wylewów Nilu. Stawiane na terenach zalewowych farmy, dostarczają miastu żywność. Jeśli rzeka wyleje słabo, to pola będą suche, a mieszkańcy mogą doświadczyć głodu.
Oprócz samych domostw, gracz musi także rozbudować infrastrukturę oraz przemysł. Łącznie gra oferuje kilkadziesiąt różnych budynków, często powiązanych ze sobą konkretnymi zależnościami (np. fabryki papirusu, wymagają do działania zbieraczy trzciny). Produkcja posiada także system religii. Każde miasto posiada określony zestaw bogów, o których zadowolenie należy zadbać, stawiając im świątynie oraz organizując im festiwale.
Istotną rolę odgrywa odpowiednie rozplanowanie miasta. Aby konkretny budynek znalazł pracowników, obywatel musi dotrzeć do domostwa. Z drugiej strony budynki przemysłowe obniżają estetykę okolicy, przez co hamują rozwój sąsiednich gospodarstw. Gracz musi więc znaleźć kompromis między estetyką a funkcjonalnością miasta.
Aby miasto było w stanie funkcjonować, musi na siebie zarabiać. Za budowę każdego budynku należy zapłacić, a mieszkańcy oczekują wypłaty za swoją pracę. Pieniądze w grze można zgromadzić na dwa sposoby – handlując z innymi miastami i zbierając podatki.
8
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Marzec 13, 2026, 08:45:14 »
Przygotowana przez Electronic Arts druga odsłona serii gier bokserskich. Produkcja stawia na jak najbliższe realizmowi odtworzenie zasad dyscypliny i pozwala stoczyć pojedynki z udziałem jednego z kilkudziesięciu słynnych pięściarzy, jak i poprowadzić do sukcesów własnoręcznie stworzonego sportowca.
Mechanika
Tryby gry
Kwestie techniczne
Druga odsłona bokserskiej serii od Electronic Arts. Produkcja przynosi poprawioną oprawę audiowizualną, pozwala stworzyć własnego boksera i poprowadzić go na szczyt w trybie kariery oraz sprawdzić się na ringu jako jedna z legend dyscypliny.
Mechanika
Knockout Kings 2000 oddaje graczom dużą kontrolę nad pięściarzem. Poruszanie się po ringu jest przypisane pod krzyżak kontrolera, z kolei pod poszczególnymi przyciskami akcji znajdują się różne typy ciosów. Wciskając je w odpowiedniej kombinacji, gracze mogą tworzyć dłuższe serie ataków, przydatne do przełamywania obrony przeciwnika oraz nokautowania, gdy jest osłabiony. Dodatkowo twórcy przypisali do każdego z bokserów charakterystyczne zdolności specjalne. Niektórzy dysponują wzmocnionymi atakami lub zabójczymi combosami, inni na krótki czas zyskują większą odporność na ciosy lub stają się szybsi i trudniejsi do trafienia.
Tryby gry
Knockout Kings 2000 oferuje szereg trybów zabawy. Posiadacze konsoli PS1 mogą zmierzyć się ze sztuczną inteligencją lub kompanem w zwykłym pojedynku dwóch pięściarzy z tej samej wagi lub porzucić wszystkie reguły i ograniczenia w zręcznościowym module Slugfest. Główną opcją zabawy jest kariera, gdzie pasjonaci dyscypliny mogą stworzyć swoje wirtualne ja i poprowadzić je w drodze po mistrzowski pas. Pomiędzy kolejnymi pojedynkami rankingowymi młody bokser bierze udział w treningach, szlifując swoje umiejętności i zdobywając punkty, które można następnie rozdysponować w kilku kategoriach.
W specjalnym module twórcy umożliwili stoczenie najsłynniejszych pojedynków z przeszłości. Gracze mogą sprawdzić się w kilku walkach, które przeszły do legendy, jak Rocky Marciano kontra Archie Moore z 1955 roku czy Muhammad Ali kontra Joe Frazier z 1975 roku.
9
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Marzec 13, 2026, 08:39:45 »
Pierwsza odsłona popularnej serii trójwymiarowych bijatyk tworzonych przez studio Team Ninja. Cechą szczególną tytułu jest uproszczone w stosunku do innych przedstawicieli gatunku sterowanie, stawiające przede wszystkim na szybkość i stosowanie kontrataków. Gra wsławiła się także nietypową możliwością włączenia trybu, w którym biusty grywalnych wojowniczek nienaturalnie podskakują w trakcie walki.
Wydana na platformę PS1 Dear or Alive to pierwsza odsłona jednej z najpopularniejszych serii trójwymiarowych bijatyk. Stworzona przez studio Team Ninja produkcja pierwotnie ukazała się w 1995 roku na automatach, by w kolejnych latach doczekać się portów na konsole Sega Saturn oraz PlayStation. Duży sukces finansowy gry uratował jej wydawcę, Tecmo, przed bankructwem.
Mechanika
System walki w Dead or Alive na PS1 jest mocno inspirowany innym popularnym przedstawicielem gatunku, Virtua Fighter. Pracownicy studia Team Ninja pokusili się jednak o wprowadzenie rozwiązań wyróżniających ich dzieło na tle konkurencji. Choć sednem zabawy pozostają pojedynki jeden na jednego między charakterystycznymi wojownikami, to produkcja stawia przede wszystkim na szybkość, dając graczowi niewiele czasu na reakcję na działania oponenta. Sterowanie jest uproszczone na tle innych bijatyk, lecz mniejszą liczbę możliwych do wykonania ataków rekompensuje mocno rozbudowany system kontrataków.
Istotną cechą szczególną Dead or Alive jest też konstrukcja aren. Poza granicami pola walki znajdują się tzw. strefy zagrożenia (Danger Zones). Nieuważny wojownik może zostać na ich terenie łatwo wystrzelony w powietrze, dając swemu oponentowi szansę na wykonanie śmiercionośnej kombinacji ataków. Do dyspozycji graczy oddano jedenaście postaci, z czego dwie zadebiutowały dopiero w konsolowej wersji gry.
10
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Marzec 13, 2026, 08:38:13 »
Bushido Blade 2 jest kontynuacja realistycznej bijatyki, w której walczymy wojownikami korzystającymi z różnego rodzaju broni białej. Produkcja cechuje się wysokim jak na ten gatunek poziomem realizmu. Tytuł został opracowany przez studio Light Weight.
Bushido Blade 2 to kontynuacja realistycznej bijatyki z 1997 roku. Produkcja umożliwia toczenie pojedynków z wykorzystaniem kilku odmiennych typów uzbrojenia, przy czym nawet jeden celny cios może zakończyć życie któregoś z wojowników. Tytuł został wydany wyłącznie na konsoli PlayStation. Za jego opracowanie odpowiadają autorzy pierwszej części, czyli japońskie studio Light Weight.
Fabuła
Kampania fabularna Bushido Blade 2 przedstawia historię dwóch zwaśnionych klanów zabójców, które rywalizują ze sobą od setek lat.
Mechanika
Bushido Blade 2 to trójwymiarowa bijatyka oparta na podobnych zasadach, jak pierwsza część cyklu. Bierzemy w niej udział w pojedynkach z wykorzystaniem broni białej (głównie – jeden z bohaterów korzysta także z broni palnej), które rozgrywają się na sporych, otwartych mapach. Gracz może wybrać spośród kilku wojowników należących do dwóch szkół zabójców, a także zdecydować o typie uzbrojenia, z którego chce korzystać (w „dwójce” można znaleźć dwie nowe bronie, ale za to nie ma niektórych rodzajów uzbrojenia z pierwszej części – np. młotów czy rapierów).
Gra kładzie nacisk realizm – starcia mogą skończyć się nawet po jednym ciosie, a odniesione rany wpływają na sprawność postaci, w związku z tym konieczne jest skuteczne unikanie oraz parowanie ciosów. Podobnie jak w pierwszej części gracz może skorzystać z trzech postaw determinujących dostęp do poszczególnych ataków.
Tryby gry
W Bushido Blade 2 możemy grać zarówno samotnie, jak i z drugą osobą. Gra oferuje kampanię fabularną oraz lokalny moduł wieloosobowy. Warto przy tym odnotować, że tryb dla pojedynczego gracza różni się od tego znanego z „jedynki” – grając za każdym razem toczymy kilka starć z pozbawionymi imion wojownikami ninja, a następnie jednym bohaterem z przeciwnego klanu, który pełni rolę bossa.
Gracze mogą też skorzystać z trybu Slash mode, w którym staramy się pokonać tylu wrogów, ilu tylko zdołamy, a także wziąć udział w turnieju (przy czym w ostatnim przypadku walczymy drewnianą bronią).
Ostatnie wiadomości
