Strony: 1 2 3 [4] 5 6 ... 10
31
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Luty 28, 2026, 09:24:52 »
Czwarta odsłona jednej z najsłynniejszych strzelanin FPS w historii, zapoczątkowanej przez studio id Software w 1993 roku. Od tego czasu ogólny zarys fabuły praktycznie się nie zmienił, a gracze wcielają się w samotnego komandosa, który w bazie wojskowo-badawczej stawia czoła przypadkowo sprowadzonym demonom z piekła rodem.
W 1993 roku na rynku zadebiutowała pierwszoosobowa strzelanina Doom, która już na zawsze zmieniła oblicze swojego gatunku. Ponad dwie dekady później na komputerach PC ukazała się nazwana tak samo czwarta pełnoprawna odsłona kultowej serii, stanowiąca w zamyśle twórców powrót do korzeni cyklu i jego swoisty reboot. Za gry powstanie odpowiadają twórcy pierwowzoru z teksańskiego studia id Software, założonego przez prawdziwe legendy branży, m.in. Johna Carmacka i Johna Romero. I choć w kolejnych latach panowie ze studia id Software stworzyli (lub współtworzyli) tak udane produkcje jak Return to Castle Wolfenstein czy Rage, znakiem rozpoznawczym firmy pozostały dwie wiodące marki: Doom i Quake.
Spośród wszystkich platform sprzętowych, na których ukazał się Doom, najlepiej prezentuje się tradycyjnie wersja na komputery osobiste (PC). Została ona pozbawiona całego szeregu typowo konsolowych ograniczeń, oferując szeroki wachlarz rozbudowanych ustawień graficznych oraz opcje i efekty niedostępne dla posiadaczy PlayStation 4 i Xboksa One.
Fabuła
Ogólny zarys fabuły był od lat czynnikiem łączącym kolejne części serii Doom i nie zmienił się w znaczący sposób również w czwartej odsłonie. Tak więc wcielamy się ponownie w samotnego komandosa (tzw. doom marine), który zostaje wysłany do bazy wojskowo-badawczej korporacji UAC na Marsie. Okazuje się, że w wyniku prowadzonych eksperymentów naukowcy nieopatrznie uruchomili portal czasoprzestrzenny, przez który do placówki przedostały się hordy przerażających potworów. Podążając śladem wrogów, protagonista przemierza różne obszary na Marsie, aby następnie przedostać się do piekła i stawić czoła najpotężniejszym z demonów.
Mechanika
W odróżnieniu od nasyconej elementami horroru poprzedniej odsłony cyklu, pod względem mechaniki czwarty Doom w wersji na platformę PC, PS4 itd. stawia przede wszystkim na szybką i krwawą akcję, zbliżając się tym samym do pierwszych dwóch części serii. Zabawa koncentruje się więc na efektownym eliminowaniu hord przeciwników za pomocą całkiem sporego arsenału broni, na który składają się w dużej mierze znane fanom Dooma rodzaje oręża, takie jak piła łańcuchowa (Chainsaw), dwulufowa superstrzelba (Super Shotgun), karabin plazmowy (Plasma Rifle) czy potężne BFG 9000.
Jednocześnie bohater zyskał nowe umiejętności, takie jak podwójny skok, możliwość podciągania się na krawędziach czy – przede wszystkim – dobijanie osłabionych przeciwników niezwykle efektownymi „finiszerami” (w stylu miażdżenia czaszek czy odrywania kończyn). Deweloperzy z id Software zastosowali przy tym klasyczny system odnawiania zdrowia, regenerowanego za pomocą apteczek, oraz znane z pierwszych odsłon serii zbieranie punktów pancerza. Połączenie typowych dla cyklu elementów z szeregiem nowych rozwiązań sprawiło, że rozgrywka nieco zyskała na głębi i brutalności – krew w Doomie przelewa się hektolitrami.
Tryby gry
Podobnie jak poprzednie odsłony serii Doom, oprócz solowej kampanii „czwórka” w wersji na platformę PC, PS4 itd. oferuje także dynamiczny tryb multiplayer, i to w bardziej rozbudowanej formie niż we wcześniejszych grach. Zmagania toczą się w sześciu drużynowych wariantach rozgrywki i łączą typowe dla studia id Software rozwiązania (np. power-upy na mapach) z innowacjami, takimi jak wybierane przed każdym meczem predefiniowane zestawy uzbrojenia czy rozbudowane opcje personalizacji awatara. Poza tym jednym z kluczowych elementów zabawy wieloosobowej uczyniono runy demona – specjalny power-up, który umożliwia graczowi przemianę w potężnego demona, zdolnego do szybkiego przechylenia szali zwycięstwa na stronę swojej drużyny.
Oprócz tego deweloper, chcąc zapewnić multiplayerowi w Doomie jak największy potencjał, przygotował edytor o nazwie Doom SnapMap (nieobecny w edycji na Nintendo Switch). Dzięki niemu każdy gracz może samodzielnie kreować nowe areny (również ze specjalnymi skryptami), a także tworzyć całkiem nowe warianty rozgrywki – od klasycznego trybu deathmatch po odpieranie fal demonów w trybie kooperacji.
32
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Luty 28, 2026, 08:31:06 »
The Movies to strategia ekonomiczna, wyprodukowana przez zespół deweloperski Lionhead Studios. Akcja gry osadzona została w okresie tzw. "złotych lat" Hollywood, a gracz wciela się w rolę debiutującego producenta filmowego, do którego obowiązków należy m.in. zatrudnianie aktorów, poszukiwanie scenariuszy i zapewnienie zaplecza finansowego. Twórcy z dbałością o szczegóły odtworzyli historię kinematografii.
The Movies to innowacyjna strategia ekonomiczna w której gracze wcielają się w postać początkującego producenta filmowego. Zabawa pozwala na zmianę historii rozwoju kina w Hollywood praktycznie od samego jej początku w latach 1920 aż po najbliższą przyszłość do 2020 roku.
Nasze działania mają jeden cel główny - stworzyć własne imperium filmowe, które będzie znane ze swoich produkcji jednocześnie utrzymując znakomitą kondycję finansową. W trybie Story Mode rozgrywkę zaczynamy od utworzenia studia filmowego, postawienia jego budynków i wyposażenia go w niezbędny sprzęt. Wraz z upływem czasu musimy podejmować kolejne znaczące dla naszej firmy decyzje. Niezbędne jest dostosowywanie wykorzystywanych przez nas technologii do aktualnych wymogów, wreszcie walka z konkurencją i oczekiwaniami zarówno krytyków, jak i potencjalnych widzów. Zawsze musimy także pamiętać o kontrolowaniu wydatków na robienie zdjęć, gaże aktorów i reklamę naszych tytułów.
Najważniejszych wyborów dokonujemy podczas tworzenia kolejnych filmów różnego rodzaju od najprostszych westernów, komedii, horrorów po coraz bardziej skomplikowane kino akcji, fantasy oraz science fiction. W zależności od gatunku filmowego musimy zdobyć także stosowne dekoracje i kostiumy. Nic nie stoi na przeszkodzie żeby zalać rynek niskobudżetowymi filmami lub też inwestować w potężne super-produkcje. Niezbędne jest również zaangażowanie odpowiednich twórców scenariuszy, reżyserów, aktorów, kompozytorów itp. Każdy z nich ma własne cele do osiągnięcia, którymi się kieruje i niekoniecznie muszą być zgodne z naszymi zamiarami. The Movies możemy także wpływać na sam przebieg prac nad danym filmem. Z pomocą specjalnych opcji możemy określić jaki ma być dany film pod kątem ilości przemocy, romantyzmu, realizmu itp. Dodatkowo zawsze własnoręcznie możemy zabrać się za robienie filmu i wpłynąć na przebieg poszczególnych scen, treści dialogów, wygląd aktorów itd.
The Movies pozwala na wielokrotną zabawę, bowiem za każdym razem możemy podejmować inne decyzje odnośnie naszych filmowych produkcji i samego studia. W grze znajduje się także wiele zdarzeń losowych, które czekają na odkrycie. Istnieje także tryb Sandbox Mode, który pozwala na wybór okresu w którym rozpoczniemy rozgrywkę, aby stworzyć swój wymarzony film. Gra pozwala także na zapisywanie stworzonych przez nas filmów jeśli tylko chcemy pochwalić się nimi przed znajomymi.
33
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Luty 27, 2026, 21:25:48 »
Druga kompilacja odświeżonych wersji gier sportowych poświęconych jeździe na deskorolce. Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 zawiera trzecią i czwartą odsłonę cyklu, które doczekały się gruntownej modernizacji oprawy graficznej, a także m.in. nowych map, tricków i celów misji.
Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 jest drugą po Tony Hawk’s Pro Skater 1+2 kompilacją zremasterowanych wersji zręcznościowych symulatorów deskorolki, wydawanych przez firmę Activision. Pakiet zawiera odświeżone wydania trzeciej i czwartej odsłony tego cyklu, a jego przygotowaniem zajęło się Iron Galaxy Studios, mające w portfolio między innymi pecetowe wersje Spyro Reignited Trilogy czy The Last of Us: Part I.
Gameplay
W trakcie zabawy w grach wchodzących w skład Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 przejmujemy kontrolę nad skaterem i w jego skórze jeździmy na deskorolce po mapach upstrzonych rampami, barierkami i innymi elementami otoczenia, wykonując różnorodne triki w trakcie 2-minutowych sesji (jest to istotna zmiana względem oryginalnego THPS4, w którym, po raz pierwszy w serii, zrezygnowano z owego limitu czasowego).
Nasze sztuczki są na bieżąco punktowane, a chcąc zdobyć jak najwyższy wynik, konieczne jest łączenie ich w widowiskowe kombinacje. Ponadto na każdej z aren realizujemy zadania pokroju odnalezienia liter S-K-A-T-E, wykonania określonego tricku w danym miejscu czy wejścia w interakcję ze wskazanym obiektem. Misje są źródłem gotówki pozwalającej nabywać nowe deskorolki i ulepszenia dla zawodników.
Po ukończeniu kariery możemy spróbować swoich sił w trybie New Game +, zaczynając od początku ze wszystkimi odblokowanymi wcześniej ulepszeniami.
Create-A-Skater i Create-A-Park
Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 pozwala nam wcielić się zarówno w jednego z prawdziwych zawodników, jak i w postać samodzielnie stworzoną przez nas w trybie Create-A-Skater. Jego dopełnieniem jest moduł Create-A-Park, pozwalający na projektowanie własnych poziomów, a także, co jest nowością w serii, opracowywanie niestandardowych misji czekających na wykonanie. Swoimi dziełami możemy dzielić się ze społecznością.
Pozostałe nowości
Ponadto na tle pierwowzorów produkcje tworzące składankę Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 wyróżniają się za sprawą nowych map i tricków. Istniejące już areny zostały natomiast nie tylko wiernie odtworzone, lecz również wzbogacone o nowe cele. Oprócz tego oddano w nasze ręce niedostępnych wcześniej skaterów.
Tryby gry
W Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 można grać w pojedynkę lub w trybie multiplayer. Produkcja pozwala na zabawę z innymi graczami przez Internet lub na podzielonym ekranie.
Zremasterowana grafika
Rzecz jasna tym, co najbardziej rzuca się w oczy w Tony Hawk’s Pro Skater 3+4, jest gruntownie odświeżona oprawa graficzna. Autorzy pochylili się między innymi nad teksturami i oświetleniem, przystosowując całość do rozdzielczości 4K.
34
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Luty 27, 2026, 21:23:23 »
Gra symulacyjna FPP, w której wcielamy się w myśliwego. Way of the Hunter oddaje nam do dyspozycji dwie rozległe mapy i pozwala na zabawę w pojedynkę lub w trybie współpracy. Tytuł może się pochwalić bogatą fabułą, realistyczną fizyką pocisków czy symulacją zachowań zwierząt.
Way of the Hunter jest grą symulacyjną, która pozwala nam posmakować myśliwskiej profesji. Tytuł został opracowany przez studio Nine Rocks Games, a jego wydaniem zajęła się firma THQ Nordic.
Fabuła
W Way of the Hunter wcielamy się w świeżo upieczonego właściciela domku myśliwskiego. Opowiedziana w grze historia dotyka takich zagadnień, jak etyczne myślistwo, rodzinne polowania, a także rywalizacja i przyjaźnie, jakie zawiązują się pomiędzy myśliwymi.
Mechanika
W Way of the Hunter akcję oglądamy z perspektywy pierwszej osoby (FPP). Produkcja oddaje nam do dyspozycji dwie rozległe mapy – jedną ulokowaną w Stanach Zjednoczonych, a drugą w Europie – o powierzchni ponad 140 kilometrów kwadratowych każda. Jak sugeruje tytuł i tematyka gry, w trakcie rozgrywki zajmujemy się polowaniem na rozmaite zwierzęta. Te ostatnie posiadają realistyczne modele zachowań, co dotyczy zarówno ich reakcji na naszą obecność, jak i miejsc ich bytowania.
By dopaść swoją zdobycz, musimy opanować sztukę odszukiwania tropów zwierząt i podążania za nimi oraz analizy plam krwi. Poza tym należy często korzystać z lornetki, by dostrzec cel z bezpiecznej odległości. Kiedy natomiast ofiara znajdzie się w naszym zasięgu, nie pozostaje nam nic innego, jak odbezpieczyć broń, wymierzyć i oddać strzał. Tytuł oferuje możliwość dokonania inspekcji strzału – odtwarzanie i swobodne przewijanie nagrań pozwala dokładnie przeanalizować tor lotu pocisku. Jest to o tyle ważne, że gra w realistyczny sposób symuluje balistykę i zachowanie kul.
35
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Luty 19, 2026, 14:54:12 »
Symulator pracy na roli z popularnej serii Farming Simulator (w Polsce znanej pod nazwą Symulator Farmy), rozwijanej przez studio GIANTS Software. Gracz wciela się w młodego rolnika, który ma do zagospodarowania ponad 4 kilometry kwadratowe ziemi.
Farming Simulator 2011 to kolejna część popularnej serii niszowych symulatorów z detalami odtwarzających najdrobniejsze szczegóły rolniczego rzemiosła.
W porównaniu do poprzedniej części wprowadzonych zostało wiele nowych funkcji oraz poprawek. To, co nie uległo natomiast zmianie to fakt, że ponownie wcielamy się w młodego gospodarza, który krok po kroku poznawać będzie uroki życia rolnika. Pod uprawę oddany nam zostaje teren przekraczający 4 kilometry kwadratowe. Naszym zadaniem jest oczywiście uzbieranie środków potrzebnych do stworzenia nowoczesnego gospodarstwa. Zarobki przyniesie nam praca na roli, konieczna więc będzie kultywacja ziemi, robienie zasiewów oraz zbieranie plonów. Miejscowy sklep posiada w swojej ofercie kilkanaście ciągników i kombajnów o różnej wielkości, mocy i efektywności pracy oraz ponad 30 innych maszyn, takich jak pługi, siewniki, prasy, kultywatory, kosiarki czy przyczepy. Dużą nowością jest wprowadzenie do gry hodowli bydła. Zmusza nas to do regularnego karmienia krów, ale dzięki temu otrzymujemy możliwość wzbogacania pól naturalnym nawozem oraz zarabiania na mleku.
Przygotowano też ulepszony tryb kariery, w którym rozpoczniemy posiadając jedynie słabo wyposażoną farmę oraz przestarzały sprzęt. Nie musimy zresztą zarządzać naszym gospodarstwem samodzielnie, ponieważ dzięki trybowi multiplayer kilku graczy może się teraz wspólnie opiekować jednym terenem. Dzięki współpracy z korporacją AGCO (właścicielem marki Wendt) udało się autorom wprowadzić do gry licencjonowane traktory i kombajny. Możemy ponadto korzystać z narzędzi firm takich jak Poettinger, Vogel & Noot, Deutz-Fahr, Krone oraz Horsch. Dla początkujących rolników przygotowano długi na kilka misji samouczek. Warto też wspomnieć o realistycznym systemie dnia i nocy oraz zmiennych warunków pogodowych. Dodatkową pomocą są kontrolowane przez komputer pojazdy, które mogą nam asystować w wykonywaniu zadań.
Farming Simulator 2011 oferuje wyraźnie lepszą grafikę niż jego poprzednicy. Co ciekawe, silnik gry korzysta z dobrodziejstw systemu fizycznego PhysX. Ponadto, rozbudowane edytory pozwalają na tworzenie i szybką instalację dodatkowych modów.
36
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Luty 19, 2026, 08:08:17 »
Kosmiczny RTS z elementami roguelike na bazie popularnego serialu. W Star Trek: Voyager - Across the Unknown zarządzamy tytułowym statkiem, eksplorujemy niebezpieczny Kwadrant Delta, a gdy zawiedzie dyplomacja, wydajemy rozkazy bojowe załodze o indywidualnych umiejętnościach.
Star Trek: Voyager - Across the Unknown to osadzona w tytułowym uniwersum strategia czasu rzeczywistego z elementami roguelike oraz survivalu. Produkcję taktycznego tytułu przez niemieckie studio indie Gamexcite wsparło Federalne Ministerstwo Gospodarki i Energii.
Gameplay
Gra stawia nas w roli kapitana statku U.S.S. Voyager, którego zadaniem jest sprowadzić załogę bezpiecznie do domu. Poważnie uszkodzony okręt wymaga napraw oraz wewnętrznej przebudowy. Umieszczamy poszczególne systemy, kwatery i obiekty przemysłowe podług naszej woli, jednocześnie prowadząc badania w różnych dziedzinach. Nowe technologie nie tylko wzmacniają statek, ale także poprawiają morale drużyny.
Przemierzając Kwadrant Delta, skanujemy ciała niebieskie celem znalezienia cennych zasobów umożliwiających dalszą podróż. W wytyczaniu kursu mamy na uwadze czyhające niebezpieczeństwa. Gdy zawiedzie dyplomacja, czekają nas kosmiczne starcia. Z mostka wydajemy rozkazy dotyczące manewrów ofensywnych i defensywnych, celowania w systemy wrogiego statku oraz użycia specjalnej broni.
Indywidualne umiejętności członków załogi mają wpływ na przebieg walk, dlatego też trzeba nam odpowiedzialnie przydzielać stanowiska. Misje poza tytułowym obiektem latającym obejmują stacje kosmiczne oraz planety.
Star Trek: Voyager - Across the Unknown łączy dwuwymiarowy minimalizm z grafiką 3D. Zarządzanie Voyagerem odbywa się w widoku bocznym (w stylu np. Oxygen Not Included)
37
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Luty 19, 2026, 07:52:01 »
Sid Meier's Pirates! to nowa, przygotowana z myślą o wymaganiach graczy w XXI wieku, wersja hitu z lat 80-tych ubiegłego stulecia o tym samym tytule. Podobnie jak pierwowzór z dawnych lat, jest to mieszanka elementów zręcznościowych, przygodowych i cRPG osadzona w czasach gdy wszelakiej maści piraci królowali na Karaibach.
Sid Meier's Pirates! to nowa, przygotowana z myślą o wymaganiach graczy w XXI wieku, wersja hitu z lat 80-tych ubiegłego stulecia o tym samym tytule. Podobnie jak pierwowzór z dawnych lat, jest to mieszanka elementów zręcznościowych, przygodowych i cRPG osadzona w czasach gdy wszelakiej maści piraci królowali na Karaibach. Gracz ma niepowtarzalną okazję stać jednym z owych zawadiaków i swymi czynami na stale wpisać się w karty historii. Tak samo jak w pierwszych Piratach, tak i w nowożytnej wersji autorzy (notabene w tym i sam Sid Meier) zafundowali nam rozgrywkę otwartą, niemal bez ograniczeń (gra kończy się, gdy zechcemy po prostu odejść na emeryturę). Możemy żeglować posiadanym okrętem, bądź flotą, w dowolnym, wybranym przez siebie kierunku, plądrować miasta, zatapiać napotkane konwoje handlowe, czy nawet oferować swe usługi ówczesnym potęgom kolonialnym: Anglii, Francji, Holandii czy Hiszpanii. Sid Meier's Pirates! zasadniczo składa się z kilku mini-gier, które czynią ją wyjątkową na tle, co by nie mówić niezbyt licznej konkurencji (temat piractwa morskiego, o dziwo nie jest zbyt ostro eksploatowany przez twórców gier). Mowa tu o:
sterowaniu swym okrętem, bądź też flotą, unikaniu sztormów, wymykaniu się wrogim okrętom wojennym, itp.,
zatrzymywaniu się w portach, gdzie uzupełniamy zapasy, rekrutujemy załogę, naprawiamy okręty, sprzedajemy łupy, wysłuchujemy lokalnych plotek, czy bierzemy misje do wykonania (wszystko załatwiamy dzięki specjalnemu menu),
odwiedzaniu wpływowych gubernatorów i podnoszeniu swego statusu społecznego w odniesieniu do konkretnej monarchii,
toczeniu zaciekłych batalii morskich, tj. manewrowaniu okrętem, ostrzeliwaniu wrogich statków z dział, abordażu, itp.,
walce wręcz na szpady na pokładach okrętów lub na lądzie (wiele ruchów specjalnych),
wydostawaniu się z więzień, unikaniu strażników czy przemykaniu przez labirynty portowych uliczek (do więzienna trafiamy np. po tym jak przegramy bitwę morską),
poszukiwaniu legendarnych, zakopanych w nieznanych nikomu miejscach, skarbów (zbieranie kawałków starych map),
dowodzeniu oddziałami piratów w atakach na porty i miasta (uproszczony interfejs typowy dla RTS-ów),
...i w końcu na adorowaniu i rozkochiwaniu w sobie córek gubernatorów (m.in. czyny bohaterskie, zaloty, tańce).
Jak widać z powyższego opisu zasadniczo mamy tu do czynienia z niemal tą samą grą, co blisko 20 lat temu, rzecz jasna nieco bardziej rozbudowaną i dopracowaną. Największą zmianą jest zaś nowy engine graficzny, jak przystało na obecne czasy, trójwymiarowy. Oprawa wizualna jest bardzo estetyczna i przyjemna dla oka, wszystko zaś zostało zrealizowane na XVII-XVIII modłę, aczkolwiek w charakterystycznym stylu, można powiedzieć, nieco kreskówkowym. Mamy więc autentycznie wyglądające statki, czy ludzi ubranych w ubrania w stylu z tamtych czasów.
W grze pojawiają się również specjalne przedmioty, jak lepsza szabla czy też barometr, dzięki którym wzrastają nasze umiejętności walki czy żeglowania w trudnych warunkach. Spotykamy też wyspecjalizowanych członków załogi, przez co wzrasta skuteczność ostrzału (w przypadku artylerzystów) oraz innych parametrów wpływających na możliwości okrętu.
Starzy wyjadacze, pamiętają zapewne jeszcze jeden, bardzo charakterystyczny aspekt dawnych Piratów. Mowa tu o zaginionych członkach rodziny, których poszukujemy przez całą swą przygodę oraz o niegodziwym i okrutnym piracie, jaki odpowiada za śmierć naszych rodziców. Oczywiście nie mogło tego zabraknąć w nowej edycji gry i jak najbardziej, jest to też jej istotnym elementem.
38
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Luty 17, 2026, 11:07:40 »
War In Colombia (pol. Wojna w Kolumbii) to kolejna część serii dynamicznych gier akcji, pt. Terrorist Takedown. Za jej stworzenie ponownie odpowiadają pracownicy polskiego studia developerskiego City Interactive. Jak wskazuje nazwa opisywanej produkcji, gracze tym razem przenoszą się do Ameryki Południowej.
War In Colombia (pol. Wojna w Kolumbii) to kolejna część serii dynamicznych gier akcji, pt. Terrorist Takedown. Za jej stworzenie ponownie odpowiadają pracownicy polskiego studia developerskiego City Interactive. Jak wskazuje nazwa opisywanej produkcji, gracze tym razem przenoszą się do Ameryki Południowej (do tej pory walki z terrorystami odbywały się na Bliskim Wschodzie).
Osoby siedzące przed komputerami wcielają się w żołnierza amerykańskiej jednostki do zadań specjalnych (U.S. Army Special Task Force), którzy został zrzucony na tyłach wroga. Przydzielone zadanie polega na wyeliminowaniu szefa olbrzymiego kartelu narkotykowego, który działa w nieuprzemysłowionych, górskich rejonach Kolumbii. Rząd Stanów Zjednoczonych chce raz na zawsze rozprawić się z procederem szmuglowania kokainy. Sprawa jest jednak utrudniona, gdyż aż 70% tamtejszego społeczeństwa żyje z produkcji, dystrybucji, oczyszczania czy przemytu narkotyków, tak więc jakiekolwiek siły interwencyjne są bardzo niemile wdziane.
W trakcie wykonywania kolejnych misji, przemierzamy kolumbijską dżunglę, napotykając na wioski, miasteczka oraz obozy wojskowe, w których natrafiamy oczywiście na spory opór ze strony przeciwnika. Na szczęście, do dyspozycji grającego oddano stosunkowo spory arsenał broni - począwszy od klasycznego wyposażenia żołnierza USA, czyli karabinu M16, poprzez różnego rodzaju pistolety, snajperkę aż po rusznicę przeciwpancerną oraz granatnik.
Warto dodać, że War In Colombia jest najbardziej zaawansowaną technologicznie propozycją z całego cyklu Terrorist Takedown. Program wykorzystuje ulepszoną wersję silnika Chrome (z powodzeniem generuje on realistycznie wyglądającą roślinność).
39
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Luty 17, 2026, 10:59:58 »
Zremasterowana wersja kultowej dla wielu gry Diablo 2, wprowadzająca dodatkowe usprawnienia oraz zapewniająca współczesną oprawę graficzną. Diablo 2: Resurrected zawiera zarówno podstawową wersję gry, jak i dodatek Pan Zniszczenia.
Diablo 2 to produkcja, która zapisała się w annałach historii gier i stała się wzorem dla innych twórców próbujących swoich sił w gatunku hack’and’slash. Po ponad 20 latach studio Blizzard Entertainment zdecydowało się wypuścić remaster kultowej dla wielu graczy produkcji, wprowadzając dodatkowe usprawnienia oraz dbając o współczesną oprawę graficzną. Diablo 2: Resurrected zawiera zarówno podstawową wersję gry, jak i dodatek Lord of Destruction, w Polsce znany pod nazwą Pan Zniszczenia.
Fabuła
Diablo 2: Resurrected nie różni się fabularnie od tego co, znamy z oryginału i zabiera nas w przygodę zamkniętą w pięciu aktach, w której między innymi przemierzamy barbarzyńskie miasto Harrogath u szczytu góry Arreat, pustynne połacie wokół osady Lut Gholein czy Fortecę Pandemonium. Dalej przyświeca nam jeden cel, czyli pozbycie się Diablo - tytułowego Pana Grozy, który nie został ostatecznie unicestwiony, a teraz nie dość, że opętał księcia Aidana to jeszcze planuje wyzwolić resztę swego piekielnego rodzeństwa, by ostatecznie posiąść władzę nad ludzkością.
Gameplay
Zabawa w Diablo 2: Resurrected rozpoczyna się od wyboru jednej z 7 dostępnych klas postaci, takich jak nekromanta, amazonka, barbarzyńca, paladyn i czarodziejka oraz zabójczyni i druid. Każda z nich posiada inne umiejętności i rozgrywka nimi wymaga innej taktyki, jak i rozdysponowania punktów w statystyki. Dopiero wtedy rozpoczynamy przygodę w świecie Sanktuarium, w której stajemy do walki z hordami wrogich zastępów, jak i morderczych bossów.
Tak jak i wątek fabularny, tak i sama rozgrywka nie odbiega od pierwotnej wersji gry. Nie licząc kilku usprawnień, jak więcej miejsca w skrzyni (10x10 pól siatki zamiast 6x8), automatycznie podnoszenie złota, czytelniejszy interfejs, rankingi sezonowe oraz możliwość współdzielenia przedmiotów między stworzonymi przez nas postaciami, w tym tymi, które stworzyliśmy na innych platformach.
Multiplayer
Diablo II: Resurrected przeznaczony jest do grania zarówno w pojedynkę, jak i w trybie sieciowym dla maksymalnie 8 graczy (wariant „zamknięty” Battle.net, z postacią zapisaną na serwerze); w chwili premiery warianty Open Battle.net (z postacią zapisaną na dysku) i tcp/ip były niedostępne.
Zmiany
Najwięcej zmian zaszło z potrzeby dostosowania tytułu do dzisiejszych standardów. Diablo 2: Resurrected posiada pełny rendering 3D z dynamicznym oświetleniem, wspiera rozdzielczość 4k, a także doczekał się odnowionych i ulepszonych efektów zaklęć oraz animacji postaci i odtworzonych krok po kroku przerywników filmowych dostosowanych do większych rozdzielczości. Zadbano również o poprawę ścieżki audio, implementując jakość dźwięku 7.1 oraz dodając wzbogacające immersję efekty dźwiękowe. Jeśli jednak gracze wolą klasyczny wygląd produkcji, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby za pomocą opcji dostępnej w grze mogli wrócić do trybu 2D. Gra oferuje też wsparcie dla modów.
Co ważne, deweloperzy z firmy Blizzard zapowiedzieli, że remaster Diablo 2 nie powtórzy kontrowersyjnego rozwiązania zastosowanego przy Warcraft 3 Reforged i odświeżona edycja gry będzie funkcjonowała obok tej oryginalnej i nie zastąpi jej.
40
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Articz dnia Luty 17, 2026, 10:55:23 »
RPG bazujące na klasycznym module do gry fabularnej Advanced Dungeons & Dragons z 1985 roku pt. The Temple of Elemental Evil. Akcja ukazana jest z perspektywy izometrycznej, a rozgrywka koncentruje się głównie na turowej walce, wiernej założeniom systemu AD&D.
Greyhawk: The Temple of Elemental Evil to gra z gatunku cRPG bazująca na klasycznym module Advanced Dungeons & Dragons (pen-and-paper) z 1985 roku zatytułowanym „The Temple of Elemental Evil”. Akcja gry komputerowej rozgrywa się w tych samych warunkach i tym samym otoczeniu jak to miało miejsce w oryginalnym module, tj. w świecie Oerth, i rozpoczyna się w momencie, w którym drużyna bohaterów przybywa do wioski Hommlet. W zależności od tego czy nasza drużyna ma charter zły, dobry, neutralny, chaotyczny, itp. (dziewięć możliwości) zmienia się powód, dla którego przybywa akurat w to miejsce - może trafić do Hommlet bo jakiś potężny NPC zlecił jej wykonanie pewnej misji czy też przywiodła ją tu mapa znaleziona gdzieś w podziemiach. Dalej zaś czeka już walka z siłami zła, w tym i eksploracja ruin tytułowej świątyni.
Na samym początku przygody możemy stworzyć pięcioosobową drużynę, jednakże w czasie gry można przyłączyć kolejnych trzech NPC-tów. Przy czym gracz może bezpośrednio kontrolować tylko pięć bazowych postaci, a trzy pozostałe, pomimo tego, że stanową część drużyny i uzyskują doświadczenie, są niezależne. Maksymalnie nasza grupa śmiałków może się składać z ośmiu postaci. Gra komputerowa Greyhawk: The Temple of Elemental Evil, w odróżnieniu od papierowego protoplasty zaopatrzona została w zasady najnowszej edycji systemu D&D, tj. 3,5. Znaczy to że znajdziemy tu niemal wszystkie aktualne umiejętności, monstra, zaklęcia, przedmioty, itd.
Turowy system walki, ponad 200 czarów które można rzucić, ponad 50 specjalnych ciosów czy wyczynów związanych ze specjalnymi umiejętnościami klasy postaci i zdobytym doświadczeniem.
Około 20 zdolności, w tym: Appraise, Bluff, Concentration, Diplomacy, Disable Device, Escape Artist, Gather Information, Heal, Hide, Intimidate, Listen, Move Silently, Open Lock, Perform, Pick Pocket, Search, Sense Motive, Spellcraft, Spot, Wilderness Lore.
Nowoczesny engine graficzny, pre-renderowane tła, trójwymiarowe modele postaci, szereg nowoczesnych efektów graficznych, które mają uatrakcyjnić takie czynności jak np. rzucanie zaklęć.
Ponad sto różnych bestii, począwszy od goblinów, a skończywszy na potężnych gigantach i demonach.
Setki postaci pobocznych (NPC-tów), w tym szereg tych które mogą przyłączyć się do drużyny. Każda z własną historią, systemem wartości, itp.
Główny wątek fabularny obliczony na około 30-40 godzin rozrywki.
Ponad 50 questów nie powiązanych z główną fabułą gry.
Ponad 20 różnych zakończeń gry zależnych od decyzji i wyborów, których dokonał grający.
Strony: 1 2 3 [4] 5 6 ... 10
Ostatnie wiadomości